gru
6
Systemowo nie tylko rodzinnie
Grudzień 6, 2009 | Skomentuj ten tekst
Systemowa terapia rodzin – pod takim hasłem przeważnie omawia się podejście do psychoterapii oparte na ogólnej teorii systemów. Wynika to z tego, że terapeuci systemowi dużą wagę przykładają do procesów zachodzących w rodzinie swoich klientów; ich przebiegu, konsekwencji oraz wpływu na zgłaszającego się do terapii. Z uwzględnieniem rodziny pochodzenia stawiane są hipotezy dotyczące przeżywanych przez klientów kłopotów, ją również traktuje się jako źródło zasobów i sił potrzebnych do lepszego radzenia sobie z trudnościami. Funkcjonowanie człowieka opisywane jest na podstawie historii, opowieści rodzinnych oraz ich rozumienia i znaczenia nadawanego przez poszczególnych członków rodziny.
Terapeuta systemowy, gdy zgłaszany jest np. problem związany z dzieckiem, zaprasza na spotkanie wszystkich tych, którzy mieszkają w domu i razem z nimi pracuje nad rozwiązaniem trudności. W innych kontekstach pracy (szpitale psychiatryczne, szkoły) również dąży do tego aby jak najwięcej bliskich dla doświadczającego kłopoty zaangażowało się w jego powrót do dobrego funkcjonowania.
Czasem jednak, zaproszenie kogokolwiek z rodziny na sesję terapeutyczną jest nie możliwe. Sam klient może sobie tego nie życzyć, rodzina może odmówić przyjścia do terapeuty (częste wytłumaczenie to: “Ale to przecież on/ona ma problem! Co to ma z nami wspólnego?”) lub z racji odległości w jakiej mieszkają jest to nie możliwe; przyczyny mogą być rozmaite. Czy wtedy systemowiec rozkłada ręce i z przykrością informuje, że nie udzieli zgłaszającemu się pomocy?
Na jednym ze szkoleń, uczestnik zapytał się prowadzącego: “Czy można pracować systemowo z klientami indywidualnymi?” “Oczywiście, zadaje się wtedy tylko trochę więcej pytań” – brzmiała odpowiedź.
W “An introduction to Systemic Therapy with Individuals” Fran Hedges twierdzi, iż w stosowaniu podejścia systemowego w indywidualnej pracy z klientami, członków ich rodzin, opowiadane przez nich historie, sposoby rozumienia problemu, przeżywane przez nich emocje oraz nadawane komunikaty, “przywołuje się” na sesji. Czynione jest to m.in poprzez
- wspólne z klientem rysowanie lub tylko omawianie genogramu. Ważne jest przy tym aby ten sposób przedstawiania rodziny podczas pracy indywidualnej był maksymalnie nasycony informacjami
- zadawanie klientowi tzw. pytań cyrkularnych inaczej mówiąc relacyjnych, pozwalających terapeucie na poznanie specyfiki interpersonalnych kontaktów w rodzinie a klientowi ułatwia, “ustawienie się” na pozycjach różnych członków rodziny i zobaczenia jak z ich perspektywy wyglądają ważne dla niego wydarzenia, relacje.
- wspólną z klientem analizę przekazów kulturowych, społecznych itd, obecnych w rodzinie.
Oba wymienione sposoby pracy stosowane są oczywiście również w pracy z całymi rodzinami.
Terapia systemowa to pewien sposób myślenia o człowieku, procesach jakie mają wpływ na jego funkcjonowanie oraz sposoby na zaproponowanie klientowi rozmowy na jego temat, rozszerzającej i zmieniającej jego perspektywę patrzenia. Stosowanie tego podejścia nie musi ograniczać się jedynie do rodzin, może dawać użyteczne rezultaty zarówno w pracy indywidualnej jak i przy prowadzeniu rozmaitych grup terapeutycznych, czy też zajęć o charakterze treningowym lub psychoedukacyjnym.
Jeśli masz jakieś przemyślenie na ten temat, podziel się nim 
Przeczytaj także:
Tagi: psychoterapia