http://sophers.pl/2010/01/25/na-studia-blisko-czy-daleko-od-domu/ Moje spojrzenie Tue, 20 Jul 2010 21:57:24 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.0 http://sophers.pl/2010/01/25/na-studia-blisko-czy-daleko-od-domu/comment-page-1/#comment-16866 mika Thu, 04 Feb 2010 07:54:31 +0000 http://sophers.pl/?p=270#comment-16866 Ja mam to szczęście, że urodziłam się w "wielkim" mieście i tamże studiuję. Obecnie, po różnych perypetiach, jestem na czwartych studiach i ze wszystkich wcześniejszych to był najlepszy dla mnie wybór. Już mam jeden dyplom i uważam, że każdy, dopóki ma chęć i możliwości finansowo-prywatne, powinien uczyć się jak najdłużej. Niestety mogę poświadczyć, że nawet "wielkie" miasto nie gwarantuje dobrego wykształcenia. Mamy tu całe mnóstwo pseudo szkół a i nawet o uniwerku można całe historie pisać. Z obecnej uczelni i organizacji jestem bardzo zadowolona. Niestety nie dane mi było studiować dziennie, czego bardzo żałuję. Studia zaoczne, zwłaszcza, gdy w tygodniu pracujesz niemal do wieczora, zajmujesz się domem i obowiązkami życia codziennego i w rezultacie na naukę zostaje ułamek doby - pogodzenie wszystkiego jest niezmiernie trudne i obciążające psychiczne. Jak patrzę na studentów dziennych, którzy nie chodzą na zajęcia i ignorują (nie wszyscy!) wszystko to myślę sobie, jak bardzo nie doceniają tego szczęścia i możliwości, którymi dysponują. No ale nic to :) za stara już jestem na wspominki przeszłości, trzeba iść do przodu!:) Ja mam to szczęście, że urodziłam się w „wielkim” mieście i tamże studiuję. Obecnie, po różnych perypetiach, jestem na czwartych studiach i ze wszystkich wcześniejszych to był najlepszy dla mnie wybór. Już mam jeden dyplom i uważam, że każdy, dopóki ma chęć i możliwości finansowo-prywatne, powinien uczyć się jak najdłużej. Niestety mogę poświadczyć, że nawet „wielkie” miasto nie gwarantuje dobrego wykształcenia. Mamy tu całe mnóstwo pseudo szkół a i nawet o uniwerku można całe historie pisać. Z obecnej uczelni i organizacji jestem bardzo zadowolona. Niestety nie dane mi było studiować dziennie, czego bardzo żałuję. Studia zaoczne, zwłaszcza, gdy w tygodniu pracujesz niemal do wieczora, zajmujesz się domem i obowiązkami życia codziennego i w rezultacie na naukę zostaje ułamek doby – pogodzenie wszystkiego jest niezmiernie trudne i obciążające psychiczne. Jak patrzę na studentów dziennych, którzy nie chodzą na zajęcia i ignorują (nie wszyscy!) wszystko to myślę sobie, jak bardzo nie doceniają tego szczęścia i możliwości, którymi dysponują. No ale nic to za stara już jestem na wspominki przeszłości, trzeba iść do przodu!:)

]]> http://sophers.pl/2010/01/25/na-studia-blisko-czy-daleko-od-domu/comment-page-1/#comment-16757 my_suicide Mon, 25 Jan 2010 20:42:50 +0000 http://sophers.pl/?p=270#comment-16757 Dla mnie od zawsze było jasne, że będę studiować w Krakowie (nie pochodzę z Krakowa). Byłam zakochana w tym mieście od dziecka. Nie wiem co na to wpłynęło ale tak było i pozostało do teraz. Nie wyobrażam sobie, że nadal mieszkam z rodzicami. Mimo, że finansowo nadal jestem od nich zależna to mieszkanie w innym mieście daje dużą swobodę i możliwość posmakowania w nieco "zabezpieczony" sposób tego już dorosłego ;) życia. Człowiek na początku przekonuje się, że nie wszytko jest takie piękne jak mogło by się wydawać. Samowolka - owszem do pewnego stopnia ale przyziemne sprawy potrafią ograniczać. Okazuje sie na przykład, że obiad nie ugotuje się sam, skarpety się same nie upiorą. Takie banalne sprawy, a jednak dużo potrafią zmienić. Człowiek musi wziąść odpowiedzialność za siebie. Nie ugotuje obiadu - z jednej strony ok, nikt Ci nie bedzie tego wyrzucał, no ale bedziesz chodził głodny. Bada bum. Ach, żeby tylko znalezienie mieszkania nie było taką katorgą ^^ a wiem coś o tym bo został mi tydzień na wyprowadzke a jeszcze nie mam sie dokąd przenieść :P Dla mnie od zawsze było jasne, że będę studiować w Krakowie (nie pochodzę z Krakowa). Byłam zakochana w tym mieście od dziecka. Nie wiem co na to wpłynęło ale tak było i pozostało do teraz.
Nie wyobrażam sobie, że nadal mieszkam z rodzicami. Mimo, że finansowo nadal jestem od nich zależna to mieszkanie w innym mieście daje dużą swobodę i możliwość posmakowania w nieco „zabezpieczony” sposób tego już dorosłego życia. Człowiek na początku przekonuje się, że nie wszytko jest takie piękne jak mogło by się wydawać. Samowolka – owszem do pewnego stopnia ale przyziemne sprawy potrafią ograniczać. Okazuje sie na przykład, że obiad nie ugotuje się sam, skarpety się same nie upiorą. Takie banalne sprawy, a jednak dużo potrafią zmienić. Człowiek musi wziąść odpowiedzialność za siebie. Nie ugotuje obiadu – z jednej strony ok, nikt Ci nie bedzie tego wyrzucał, no ale bedziesz chodził głodny. Bada bum.
Ach, żeby tylko znalezienie mieszkania nie było taką katorgą ^^ a wiem coś o tym bo został mi tydzień na wyprowadzke a jeszcze nie mam sie dokąd przenieść

]]>