O agresji u młodzieży raz jeszcze
„Sophers znana postać medialna, tyci przy nim jest kosmos, gaśnie gwiazda polarna” 
Pismo „Bella Relaks” (nie ma strony internetowej) poprosiło moją skromną osobę o odpowiedź na trzy krótkie pytania
Czym spowodowana jest agresja u młodzieży?
Przyczyny mogą być rozmaite. Do najczęstszych należą, wzorce wyniesione z domu, problemy w relacjach z rodzicami, chęć zdobycia pozycji w grupie rówieśniczej, kłopot związany z samooceną oraz brak umiejętności właściwego radzenia sobie w sytuacjach stresowych. Duże znaczenie mają również czynniki kulturowe i społeczne, związane z wpływem tego co dociera do młodzieży w internecie czy telewizji
Co powinni zrobić rodzice, kiedy dowiadują się o agresywnych zachowaniach swojego dziecka?
Ważna jest tu szczera i konkretna rozmowa na temat tego co rodzice zobaczyli, co o tym myślą i czego związku z tym od dziecka oczekują. Po stronie rodziców jest zadanie postawienia granic i jasnego określenia co się stanie gdy zostaną one przez dziecko przekroczone. Ponadto warto również porozmawiać z dzieckiem o tym jak to się stało, że takie zachowania się u niego pojawiły, z czym ono je wiąże. Być może opowie ono wtedy o jakimś kłopocie, dotychczas nie dostrzeganym przez rodziców. Nie może to jednak powodować przyzwolenia na agresywne zachowania.
Czego robić w takich sytacjach nie można?
Negocjować z dzieckiem, samemu stosować przemoc wobec dziecka, dawać przyzwolenia na agresywne zachowania, ulegać zapewnieniom że od teraz wszystko już będzie dobrze, nie dać się samemu zastraszyć oraz pozwolić na to, żeby sprawa „rozeszła się po kościach”. Jest to problem, wymagający poświęcenia czasu i uwagi nawet przy sprzeciwie młodego człowieka. To równie trudne dla rodzica jak i dla dziecka, z tym że większa odpowiedzialność w tym przypadku jest po stronie dorosłego.
